Miało być w zieleni i na Jurze, to było. Miało być prosto i nieprzekombinowanie, to było. Koniec maja okazał się bardziej letni od końca czerwca.

Ślub i wesele w Olkuszu – cieszę się, że miałem okazję poznać to miasto, przez które tak często przejeżdzam w drodze na Śląsk. Nie zdawałem sobie sprawy, że jest ono tak ciekawie usytuowane. Szkoda, że wrażenia próbował popsuć deszcz. Próbował, bo wszystko wypadło znakomicie, a rodzinna atmosfera już od samego początku rekompensowała deficyty pogodowe.

Mimo iż nawet mi sesje narzeczeńskie kojarzą się nieodzownie z wiosną i słońcem, czasem ich sceneria potrafi być zgoła odmienna. Tym razem zima dopisała. Z nawiązką. Co prawda bez opadu,  niemniej temperatura -13°C wespół z mgłą początkowo skandalicznie odmrażały palce. Szczęśliwie temperamenty Ani i Adama skutecznie dawały opór warunkom atmosferycznym.

Mimo iż w planie była sesja w śniegu, łaskawy los pokrzyżował plany. Niemniej – niejako dla zrównoważenia – obficie dopisał deszcz, wiatr i wilgotność powietrza. Miód.

Nie zmienia to faktu, że tych parę godzin należało tak do przyjemnych, jak i dość owocnych, co widać poniżej. Z Olą i Tomkiem będę miał okazję widzieć się już wkrótce, bowiem postanowili pobrać się w lutym! Respekt za odwagę w wyborze miesiąca!

5 i 6 grudnia w krakowskiej Kryjówce miało miejsce dość wyjątkowe wydarzenie. Nowojorski artysta Efrem Wilder, wraz ze swoim znajomym Pawłem Mąciwodą (basitą kończącej się już grupy Scorpions) oraz paroma innymi muzykami grubego kalibru zebrali się w tym – jakże niepozornym miejscu – by nagrać płytę koncertową. Efrem jest wokalistą obdarzonym znakomitym głosem, Pawła zdolności aranżacyjno-instrumentalno-sceniczne wyrastają sporo ponad ponadprzeciętną, nad materiałem pracują już trochę, więc spodziewałem się dobrego brzmienia. Trochę numerów znam już od lat, jeszcze z czasów, gdy mieszkałem z Efremem, trochę nowego doszło w ostatnich dwunastu miesiącach, zatem czekałem, kiedy w końcu światło dzienne ujrzy ich pierwsza płyta. Wszystko wskazuje na to, że ten moment nadchodzi dużymi krokami.

Nie będzie to zbytnią przesadą, gdy powiem, że – wyjątkowo – obecność na targach ślubnych sprawiła mi pewną satysfakcję. Udało nam się zaaranżować przestrzeń boxu w sposób bardzo prosty – by nie rzec minimalistyczny – i schludny zarazem. „Wystrój” miał eksponować zdjęcia oraz pewną przejrzystość formy pokazywania tychże, co się udało. Przy okazji tak zaaranżowana przestrzeń stała się odtrutką na estetykę nadmiaru i przesytu – bądź co bądź – wciąż dominującą podczas tego typu imprez.