Mimo iż nawet mi sesje narzeczeńskie kojarzą się nieodzownie z wiosną i słońcem, czasem ich sceneria potrafi być zgoła odmienna. Tym razem zima dopisała. Z nawiązką. Co prawda bez opadu,  niemniej temperatura -13°C wespół z mgłą początkowo skandalicznie odmrażały palce. Szczęśliwie temperamenty Ani i Adama skutecznie dawały opór warunkom atmosferycznym.

Mimo iż w planie była sesja w śniegu, łaskawy los pokrzyżował plany. Niemniej – niejako dla zrównoważenia – obficie dopisał deszcz, wiatr i wilgotność powietrza. Miód.

Nie zmienia to faktu, że tych parę godzin należało tak do przyjemnych, jak i dość owocnych, co widać poniżej. Z Olą i Tomkiem będę miał okazję widzieć się już wkrótce, bowiem postanowili pobrać się w lutym! Respekt za odwagę w wyborze miesiąca!

Za oknami upragniona od wielu miesięcy wiosna.
Zielono, kolorowo, pachnąco. W branży ślubnej też ożywienie, znaczne. Od najbliższego weekendu praca rusza pełną parą. Te wiosenne śluby nie będą jednak otwierającymi sezon.
W tym roku mieliśmy już bowiem przyjemność pracować podczas ślubu i sesji plenerowej z wyjątkowo ciepłymi ludźmi, w wyjątkowo mroźne dni.
Połowa stycznia w tym roku przecinała wstęgę 2010.
Zdjęcia mogą pojawić się wreszcie, gdy ryzyko wystąpienia takiej aury już znikome :)
Cieszymy się słońcem i z sentymentem wracamy do białej zimy.

Ceremonia miała miejsce w niezwykle uroczym, maleńkim kościółku z XVI w. Sceneria niczym z bajki o Królowej Śniegu: mnóstwo białego puchu skrzypiącego pod butami, zwisające długie sople…. białe futro, piękna królowa i zakochany w niej bez pamięci Kay.